BOY: Anong gusto mo sa isang lalaki? :) . . . . . GIRL: Yung masipag sa pag-aaral, tsaka maalaga sa pamilya nya hindi puro LOVELIFE inuuna. Ikaw anong gusto mo sa babae? :) BOY: Ah? ewan nag-aaral pa ako eh. Wala akong alam dyan. Teka lang ah, yung kapatid ko umiiyak eh. *galing sya sa newsfeed ko*
Anonymous asked: could you kill yourself fgt ? ;)
Could you? Haters. Pssh :) Hi.
Paano ko ba uumpisahan? Kanina kasi ang nasa isip ko eh tungkol sa HS days ko hanggang ngayon. :) So yun nalang XD
When I was in HS, I dreamed of entering in a University when I go to college na. Yun bang kasama sa big 4. So me, my dad and my mom decided to go get a form, fill it up and then submit it. Pinag-awayan pa namin ng dad ko yung Program ko, kasi una palang NURSING na talaga ang gusto ko, gusto ko mag doctor, then he told me na wala ngang trabaho doon so we keep on fighting, napag-taasan ko pa sila ng boses saying ” HINDI NAMAN KAYO YUNG MAG-AARAL EH. ” Then nagkasundo din naman kami, pero ang 1st choice ko is Nursing 2nd choice is Foodtech. Dapat 2nd batch ako kaso I was not able to submit it dahil gawa nga ng mga requirements, I’m a Senior and I’m too busy din. So naging 3rd batch ako, akala ko hindi ko na maipapasa form ko, andaming kong WHAT IFs sa isip. WHAT IF hindi ako makapasok doon, SAAN ako mag-aaral? WHAT IF ganito WHAT IF ganyan? Gusto ko na doon mag-aral co’z yung mom and dad ko doon din nag-aral. It’s in their blood. Syempre, dahil mataas ang pangarap ko, I took the entrance exam. Nung tapos na yung exam, grabe kabado ako at madaming sleepless nights. I prayed to God, na sana mai-pasa ko yun. Kahit ano, basta makapasa ako. Tatanggapin ko. Then I get to see the results, 1st choice did not qualify 2nd choice waiting list. OMG I was overjoyed that day sobra sobra. Then nung nakapag reserve na, naubusan ako ng slot BUT may in-offer sila na programs, eh nakuha na lahat ang natitira nalang is BLIS ( Bachelor in Library and Information Science ) ayon kinuha ko na sya. Una sabi ko mag-shshift ako, then everyday napapaisip ako if MAG-SHISHIFT pa nga ba ako. Hanggang sa dumating yung time na AYOKO na talga, gusto ko na yung program ko, wala akong pakialam kahit hindi sya ganun kilala ng iba basta ang alam ko masaya ako kasi napunta ako sa program na ‘to. Alam nyo yung sayang sa pera, sayang sa panahon. Kung masaya ka naman sa program mo ngayon, and kung alam mo naman at sigurado naman ako na magkakaroon ako ng trabaho dito why not take it dba? mahilig naman ako sa bata pwede ko namang ituloy ‘to sa pagiging teacher. So wala akong nakikitang mali sa naiisip ko, wala akong nakikitang mali sa napili kong program. I don’t care if people says ” ayy bat ganun course nya? achuchuchuchu.. ” As long as I’m happy as long as nageenjoy ako STFU.
I’M BORED YOU KNOW?
